Τα Παπούτσια ενός Τρελού
Προσθέστε υπότιτλο εδώ

                                                                       (Ε)


Τελικά πρέπει να το παραδεχθώ ότι είμαι ένας Τζόκερ, τόσο περιττός κάποιες στιγμές - όπως όταν μοιράζεις την τράπουλα - αλλά τόσο σημαντικός σε κάποια συγκεκριμένα παιχνίδια.

Αυτό ακριβώς μου συμβαίνει, σε κάποια παιχνίδια ξέρω ότι είμαι σημαντικός, ότι κολλάω παντού,  νιώθω πως όλοι με θέλουν, πως με ζητούν. Ωστόσο αυτήν την αίσθηση της σημαντικότητας μπορεί να την έχω απλός εγώ μέσα μου, στην συνείδηση μου και οι άλλοι πιθανόν να μην με χρειάζονται καθόλου. Άλλωστε το ξέρω πως είμαι τρελός, γελωτοποιός, παράξενος, πολύχρωμος, ένας απλός χαρούμενος σαλτιμπάγκος, όπως λέει και ένας φίλος. Φαντάζομαι ότι θα με ρωτήσετε αν έχω φίλους, αν ένας Τζόκερ μπορεί να έχει φίλους;

Σας απαντώ πως αυτό θα το δούμε μάλλον αργότερα.

Αντίθετα, για να συνεχίσω από εκεί που σταμάτησα ... Μπερδεύτηκα πάλι, αλήθεια είναι πως το παθαίνω συχνά αυτό. Σε άλλα παιχνίδια, όπως ήδη σας είπα, είμαι τελείως περιττός και αυτό το ξέρω με απόλυτη σιγουριά, γιατί αν στην μια περίπτωση υπάρχει μια πιθανότητα να κάνω λάθος στην δεύτερη περίπτωση - στο ότι είμαι περιττός - είμαι  απολύτως σίγουρος!

Με πετάνε μακριά ή με βάζουν μέσα στο κουτί μου, αυτό με εξοργίζει αφού μου αρέσει πολύ το παιχνίδι, αλλά δεν λέω τίποτα, κάθομαι εκεί μέσα και ακούω τους άλλους που παίζουν ανέμελοι.

Δεν καταλαβαίνουν όμως πως μου λείπουν οι υπόλοιποι, οι άλλοι πενήντα δυο;

Βέβαια πρέπει να ομολογήσω πως στους άλλους πενήντα δυο δεν λείπω καθόλου και αυτό συμβαίνει για δυο λόγους. Πρώτον: Γιατί εγώ δεν είμαι κάτι σίγουρο, όπως ας πούμε είναι το δέκα μπαστούνι. Γιατί το δέκα μπαστούνι είναι δέκα μπαστούνι δεν μπορεί με τίποτα να γίνει εφτά καρό. Ενώ εγώ αντίθετα μπορώ να γίνω τα πάντα από Άσσος μέχρι Ρήγας και αυτό, όπως ίσως καταλαβαίνετε, δημιουργεί προβλήματα και εντάσεις με τους υπόλοιπους της παρέας.

Αλλά σαν να μην φτάνει αυτή η πολυπλοκότητα του τρελού χαρακτήρα μου - που πιστέψτε με δεν φταίω καθόλου - φτάνω να βρίσκομαι και σε πολλά σημεία παντού, μιας και αυτός που μας δημιούργησε είχε την τρελή ιδέα - άκου τώρα - να είμαι ένα φύλο επί τρία. Μπερδευτήκατε; Ίσως να το κατάφερα και αυτό - να σας μπερδέψω - άλλωστε έχω τρομερό ταλέντο στις μπερδεψοδουλειές. Εξηγούμαι: Είμαι τρεις... μμμ, δεν το έθεσα καλά, ας το διατυπώσω διαφορετικά. Είμαι ο ίδιος σε τρία φύλα ... μάλλον τώρα το είπα καλύτερα! Ναι έτσι είναι, είμαι ο ίδιος σε τρία φύλα - καμία φορά μπορεί να είμαι και σε τέσσερα. Ακόμα όμως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τα βάζουν μαζί μου, αφού ούτε και εγώ δεν ξέρω που και τι ακριβώς είμαι κάθε φορά και αυτό είναι κάτι που με κάνει να αισθάνομαι άσχημα, αλλά και να μου αρέσει λίγο ενδόμυχα!

Αυτός είναι και ο δεύτερος λόγος που μάλλον δεν είμαι και πολύ συμπαθής στην υπόλοιπη ομάδα.

Αλλά να, τώρα πάλι με έπιασε η πολυλογία μου και δεν ξέρω που βρίσκομαι. Που βρίσκομαι; Γιατί σας τα έλεγα όλα αυτά; ΑΑ ναι, έλεγα ότι είμαι ένας τρελός Τζόκερ. Μπορείτε να με καταλάβετε αμέσως, αν βέβαια έχετε τον νου σας. Τα κουδούνια που έχω στο καπέλο μου κουδουνάνε σαν δαιμονισμένα, όσο και να προσέξω, όσο και ανάλαφρα να περπατήσω αυτά εκεί σαν παλαβά κάνουν θόρυβο και τι δεν έχω κάνει για να απαλλαγώ από αυτά αλλά δυστυχώς δεν τα έχω καταφέρει.

Πάλι ξέφυγα όμως. Θέλω να με καταλάβετε αλλά πως θα μπορέσετε να με καταλάβετε αν δεν μπορώ εγώ να σας δώσω να καταλάβετε τι μου συμβαίνει.

Όπως μου έλεγε και ο φίλος μου - που είπαμε πως μάλλον θα μιλήσουμε αργότερα γι' αυτόν - δεν πρέπει να δυσανασχετώ για όλη αυτήν την κατάσταση αφού το να είμαι ότι θέλω ή το να γίνομαι ότι με ορίσει η στιγμή και οι καταστάσεις με κάνει λίγο πιο ελεύθερο και αρκετά ανεξάρτητο. Μμμ, τώρα θα πείτε μα τι λέει αυτός, λίγο ελεύθερος αλλά αρκετά ανεξάρτητος;

Τον ρώτησα και εγώ τον φίλο μου τι εννοούσε με αυτό αλλά μου είπε πως απλά έτσι είναι, πως δεν κάνει να ρωτάω και σε γενικές γραμμές μου απάντησε πως θα μου πει τι ακριβώς εννοεί μάλλον αργότερα. Πάντως εγώ δεν τον πιστεύω, κανείς συνήθως δεν εξηγεί αργότερα και αν το κάνει μάλλον θα είναι μια ημιτελής εξήγηση.

Με έπεισε ωστόσο και τελικά έγινα, λίγο ελεύθερος, αλλά πολύ ανεξάρτητος! Όμως στα πιο πολλά παιχνίδια δεν συμμετείχα, έλα που όμως εγώ θέλω να παίζω!!!

Αυτό προφανώς δεν το σκέφθηκε καθόλου ο φίλος μου και αυτή η περίεργη ελευθεριοανεξαρτητοποίηση, με έκανε να είμαι ξένος προς τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, κάτι που μάλλον με έκανε παρείσακτο και αυτομάτως μη αποδεκτό στα παιχνίδια, παρά μόνο σε ορισμένα που δεν μπορούσαν να παιχτούν αλλιώς. με δεχόντουσαν δηλαδή επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. 

Αυτό ένιωσα πως ήταν άδικο, γιατί αυτήν την ύπαρξη δεν την είχα επιλέξει εγώ. Θα προτιμούσα χίλιες φορές να ήμουν ένας Ρήγας κούπα παρά ένας Τζόκερ.

Γελάτε ε; Όχι δεν είμαι μεγαλομανής, τυχαία είπα πως θα ήθελα να είμαι Ρήγας κούπα, ακόμα και ένα ταπεινό τρία σπαθί θα ήθελα να είμαι.

Ο φίλος μου όμως επέμεινε πως ήμουν τυχερός γιατί τα απλά παιχνίδια μπορούσαν να τα παίξουν όλοι αλλά για τα άλλα, τα πιο πολύπλοκα, χρειαζόντουσαν οπωσδήποτε την βοήθεια μου.

Δεν ήξερα τι να πω, εγώ αν και τελικά πείστηκα από τα λόγια αυτά - δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς άλλωστε - πάντα στεναχωριέμαι όταν οι άλλοι πενήντα δύο παίζουν ένα παιχνίδι. 

Τώρα τελευταία έχω βρει το θάρρος και ανοίγω λίγο το κουτί και τους χαζεύω που παίζουν τόσο χαρούμενοι. Είμαι σίγουρος πως αν έπαιζα και εγώ δεν θα τους το χάλαγα αλλά δυστυχώς έτσι είναι το παιχνίδι. Είναι πολύ δύσκολο αυτό από μόνο του να αλλάξει αλλά είναι πολύ δύσκολο να αλλάξω και εγώ.

Ουφ, μάλλον σας κούρασα με την πολυλογία μου αλλά βλέπετε είμαι τόσο μόνος μες στο κουτί και δεν βλέπω να τελειώνουν γρήγορα αυτήν την παρτίδα.